Stichting Hulp aan Congo

Hulp aan door ‘Fondation Aide au Congo’ geselecteerde projecten

Congo

Informatie over congo

Land, volk, talen

mapNagenoeg het hele reusachtige gebied watert af via de Congorivier.
Het land is 2.3 miljoen km2 groot. Even groot als West-Europa.
Congo heeft ongeveer 70 miljoen inwoners waarvan 13% in Kinshasa woont.
Frans is de taal van het landsbestuur en het hoger onderwijs. Lingala is de taal van het leger en de popmuziek. Vier talen zijn officieel erkend als landstalen: Kongo, Luba, Lingala en Swahili.

Alleen in het oosten van Congo vind je hoog gebergte: Mount Stanley, 5100 m. Tweederde van het land is bedekt met tropisch regenwoud. Na het Amazonegebied het grootste ter wereld. De rest is bossavanne, overgaand in struiksavanne.

In het binnenland konden ongeveer 400 etnische groepen worden onderscheiden. Elke groep met eigen taal (dialect), cultuur, en samenlevingsvormen. De talen zijn wel allemaal Bantoetalen met vele onderlinge overeenkomsten.

De hoofdstad Kinshasa heeft 8 miljoen inwoners. Maar deze stad is niet via de Congorivier bereikbaar vanwege de vele stroomversnellingen. Vanaf hier is de rivier weer goed bevaarbaar, duizenden km’s het binnenland in.

De noordelijke provincies (Equateur en Province Orientale = Haut-Congo) bestaan grotendeels uit oerwoud. De stad Kisangani speelde altijd een belangrijke rol in de geschiedenis van het land. Het middengebied (Kasai) is belangrijk voor de diamantindustrie. De beidde Kivu-provincies zijn rijk aan coltan en tin. De zuidelijke provincie Katanga (hoofdstad Lubumbashi) is de mijnstreek (koper en cobalt) en is daarmee het economische hart van Congo.

Op het uitgebreide spoorwegnet rijden geen treinen meer. Reizen van stad naar stad gaat per vliegtuig of (weken- of maandenlang) per boot over ‘la fleuve’.

transport

Voedsel

Basisvoedsel van heel Midden-Afrika is de manioc, ook wel cassava genoemd. De witte gedroogde wortels worden overal op de markten verkocht.
Veel gegeten worden: maïs, rijst, bonen en brood.

Geschiedenis

Ongeveer 2000 v. Chr. begint in Centraal-Afrika de ontwikkeling van een landbouwmaatschappij. De naar het zuiden optrekkende Bantoe-boeren ontmoeten de Pygmeeënbevolking in de oerwouden. Via de rivieren en de olifantspaden. Rond 500 na Chr. doet de lekkere bakbanaan zijn intrede na het duizenden jaren eten van hoofdzakelijk de yam. De yam met veel zetmeel, maar nogal smakeloos. Dit dieet werd aangevuld met de resultaten van jacht, visserij en huisdieren.
Gedetailleerde communicatie over grote gebieden verliep via de ‘langgage tambouriné’. Geschreven taal was overbodig.

In de 14e eeuw ontstaan op de savanne gewesten en staten: Kongo, Luba, Lunda en Kuba. Feodale staten met aan het hoofd een koning. Dus vele burgeroorlogen.
In 1482 doemen de eerste ‘hutten uit zee’ op met wapperende doeken en witte mensen. Ongetwijfeld voorouders die opstegen vanaf de zeebodem, een soort watergeesten. Vier missionarissen mogen het land binnen en de koning van het kustgebied laat zich dopen. Zijn zoon wordt een oprecht gelovige Katholiek (Alfonso I) en laat de kleizoon (Henrique) een priesteropleiding volgen. Henrique wordt in Roem tot de eerste zwarte bisschop gewijd. De bovenlaag van de bevolking wordt gechristianiseerd uit lust tot macht, weelde en rijkdom. Voor het gewone volk wordt het houten kruis de machtigste fetisj tegen elke vorm van kwaad en hekserij.
Maïs en maniok doen hun intrede als belangrijke voedselgewassen.
En: vanaf 1500 bloeit de slavenhandel. Ongeveer 4 miljoen negerslaven zullen vanaf de Congorivier hun verschrikkelijk lot tegemoet gaan tijdens en na de oversteek over de eindeloze oceaan. Zwarte machthebbers zorgen voor de nodige aanvoer.
Uitgebreide handel tot diep in het oerwoud in honderden producten en slaven ontwrichten de vanouds lokale gemeenschappen. Gevolg: totale chaos.

1882: Stanley trekt rond door Afrika. De Congo-vrijstaat wordt gesticht. . Angelsaksiche protestanten beginnen met de missionering van het immens grote gebied.
Simon Kimbangu start rond 1920 een eigen godsdienstige beweging.

In 1885 de Conferentie van Berlijn. Daar trekken de Europese machthebbers de grenzen van de landen in Afrika. Congo komt in handen van de Belgische koning Leopold II. In 1908 moet hij het gebied overdragen aan de Belgische staat. Wegens aanhoudende felle kritiek wegens uitbuiting en wanbeheer. In 1960 wordt het de onafhankelijke republiek Democratische Republiek Congo.
Maar pas in 2006 vinden de eerste vrije verkiezingen plaats. Joseph Kabila wordt dan verkozen tot president.

Congo de situatie nu

Honderdduizenden vluchtelingen vanwege het geweld van moorden, verkrachtingen, martelingen en verminkingen. Er zijn nu in 2012 ongeveer 250.000 vluchtelingen. Volgens de VN is er 800 miljoen dollar nodig voor de hulpverlening. In het oosten van Congo bestrijden een twaalftal rivaliserende groepen elkaar. En Rwanda is betrokken bij de belangrijkste rebellenbeweging (M23) op dit moment.

Belangrijkste oorzaak van alle conflicten zijn echter de enorme rijkdommen aan delfstoffen in het gebied: kobalt, uranium, koper, diamant en coltaan. Coltaan is onmisbaar voor het maken van mobiele telefoons. En het gemeenschappelijke doel van alle betrokkenen (ook de westerse landen, is zelfverrijking.

Er zou iets ten goede kunnen veranderen: elf landen rond Congo en Rwanda nemen deel aan de Internationale Conferentie voor het Grote Merengebied. In Oeganda is een bijeenkomst daarvan geweest om de aanwezige ‘neutrale strijdkracht’ te versterken.
Paul Kagame (president van Rwanda) en Joseph Kabila (president van Congo) zullen zich samen moeten inzetten voor vrede.